.........* διαδρομές στις Ελληνικές πόλεις * με ειδήσεις, ρεπορτάζ & σχόλια * ...με φόντο τους Ελληνικούς δρόμους... μιας άλλης εποχής που κατέστρεψαν οι εργολάβοι με την συμβολή των συντηρητικών κυβερνήσεων...στο όνομα της "ανάπτυξης" (βλέπε υπέρ-κέρδη);"

Οι περισσότεροι από εμάςδεν ζούμε τα όνειρά μας,επειδή ζούμε τους φόβουςμας

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Η οικονομική βαρβαρότητα και τα θύματα της οικονομικής κτηνωδίας που είναι οι άστεγοι

Aimilia Ioannidis
Το ταξί επιβραδύνει και ο οδηγός στρέφει το βλέμμα του στα δεξιά, κατευθύνοντάς το προς έναν άστεγο που περνά τη νύχτα έξω από το κτήριο μίας...χρηματιστηριακής στη Β. Σοφίας. Γύρω του είναι διάφοροι περαστικοί που σταματούν την πορεία τους για να του μιλήσουν, να τον βοηθήσουν με λίγα χρήματα, τρόφιμα ή ρούχα ή ακόμη και με πληροφορίες. "Είναι καινούριος, τον έχω δει τρεις νύχτες εδώ. Είναι καλός άνθρωπος, έχω μιλήσει μαζί του", λέει ο οδηγός, και η συζήτηση για την οικονομική βαρβαρότητα ανάβει μέσα στο αυτοκίνητο.
Το σημαντικότερο είναι αυτό: οι άστεγοι και γενικώς τα θύματα της οικονομικής κτηνωδίας που χτυπά για έβδομη χρονιά τη χώρα δεν είναι αόρατοι για τους υπόλοιπους πολίτες που (ακόμη) αντέχουν. Στην Ελλάδα δεν έχει αναπτυχθεί η "τέχνη του να αγνοείς τους φτωχούς", αντίθετα, η εικόνα της βαρβαρότητας μοιάζει να συνεγείρει συνειδήσεις και μηχανισμούς αλληλεγγύης και άμυνας, έστω πρωτόγονους προς το παρόν. 
Όσο αυτή η φλόγα του ανθρωπισμού μένει αναμμένη, η ελπίδα δεν σβήνει και η κοινωνία εξακολουθεί να υπάρχει ως τέτοια, παρά την αναμφίβολη διάβρωσή της. "Τίποτα δεν χάθηκε ακόμα / όσο ζούμε και πονάμε". Ιδίως όταν αυτό το συναίσθημα μετατρέπεται σε πολιτική και κοινωνική συνείδηση.